Oyalanmak

Kötü bir diş ağrısı ve doktora gidiş gelişten sonra iyiyim Allaha şükür..( keşke her ağrı geçse )

Uzun zamandır yapmak istediğim kuru dal projesini hayata geçiriyorum sonunda, buldum çünkü. Gerçi daha önce yapmıştım, onu dilek ağacı olarak kullandık. Bunu dekoratif bir hale getirip, kullanmak istiyorum. Ah birde kutu kapladım. Bu d-c-fix denen yapışkanlı kağıtlarla daha öncede çalışmıştım, ya çok zor, şu ufacık kutuyu kaplamak bir saatimi aldı..

Bu  bir yerde bulup sürükleyerek eve getirdiğim :) dal parçası diyemiyorum, baya büyüktü çünkü.

Annem eve almadığı için :) üzerindeki bütün yaprakları sokakta temizledim, milletin şaşkın bakışları arasında :)

Bu yapraklarından temizlenmiş hali, bu şekilde ancak bahçeye götürebildim ve ilk boyayı denedim. Daha çok işi var, üzerindeki her şey temizlenicek önce, sonra form vericem, belki biraz daha küçültebilirim..

Bu da daha önce bulup, boyadığım ve dilek ağacına dönüştürdüğüm dalım :) beyaza boyayıp, beyaz kurdeleler hazırladım. Büyük bir cam vazonun içine, yine beyaza boyadığım taşları koydum..O gece herkes dileğini dileyip bağladı dallara, hoş oldu :)

Bu da kapladığım beni epey uğraştıran hediye kutum. Bunun daha kolay bir yolu olmalı, çok zor ya..

Nihayet bitmiş, gönderilmeye hazır hale getirilmiş, tarafımdan çok beğenilmiştir :) İnşallah alanda beğenir diyorum..

Hayatın akıp geçmesini izliyorum ama farkederek ve son günlerde nedense aklımda hep Lo la' nın sözleri..

Gece Kan Kusarken, Gündüz Yutuyor...anlatıyor bu kelimeler her şeyi...

Düğmeler, Çerçeveler ve Çin Usulü Mumluk

Bu başlık olmadı ama  neyse :) çok uzun zamandır düğmelerle bir şeyler yapmak istiyordum. Ki acaip bir düğme koleksiyonum var :) İkea'dan bir sürü çerçeve almıştım, kalan ikisinide böyle değerlendirmek istedim.

Eski bir boyutlu çerçevemde vardı, onuda beyaza boyadım, taşlar deniz kabukları ve sonuç budur..

 Hem beyaz rengi severim, hem mumları, hem çerçeve hemde kendi yaptığım şeyleri kullanmayı..

             Düğmelerle çiçek yaptım, fenada olmadı :) dekoratif bir köşe oldu bence ..    
              

                            Bunda da bir tema var aslında, merkez benim, önce ben sonra herkes..

Şöyle bir düşündümde ne çok şeyi seviyorum, galiba hayatın bana verdiklerini ben farkediyorum. Acıyı , hüznü, kalbimdeki hiç geçmeyecek ağrıyı, her şeyi kabullendim..Böyle şeylerle uğraşmak başka şeyleri düşündürmüyor en azından...

Şifonyerimi Boyadım

Bilirsiniz, klasik kahverengi bir şifonyerdi ve hiç sevmiyordum rengini. Boyayabilirmiyim diye düşündüm, neden olmasınki :) Önce çekmecelerini bahçeye çıkardım sonra kulplarını söktüm. Siyah beyaz ve griye boyadım yağlı boya ile, daha sonrada tümünü. Sakın bir günde olup bitmiştir diye düşünmeyin :) çünkü her parçasını üçer kat boyadım ve sanırım 5-6 gün sürdü. En sonunda deniz yıldızlarım vardı onlarıda gri ve beyaza boyayıp yapıştırdım. Hatta deniz yıldızımın birinin ucu kırılmış :(..Çok iyi olduğunu söylemiyorum ama hoş görünüyor ya :))