Sanırım aşık olunca en çok okuyoruz şiirleri :) aşıkmıyım? hayır :)
Son günlerde işe gidip gelirken okuyorum Cahit Sıtkı Tarancı'nın şiirlerini. Özdemir Asaf, Atila İlhan, Can Yücel hatta Yunus Emre, Hayyam'ın dörtlükleri.
Sonra Yunus Emre
Sonra türk kahvemiz
Ve der ki: Cahit Sıtkı...
Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin,nimettensin!
Diye devam ediyor. Çok seviyorum şiir okumayı bana çağrıştırdıkları mutlu ediyor. Bir sürü anıları, eski sevdaları ne çok hatırlatıyor bu şiirler.
Bu akşam böyle :)
Şiir tadında günler diliyorum ama hüzünlü olmasın...
