Mama

Dün akşam işten çıktım kardeşimle buluştuk ve Sinema'ya gittik. Hangisine gidelim tartışması yaptıktan sonra dedim ki, ya bir kezde hiç adını duymadığımız bir film olsun ve Mama adlı bir film vardı ona girmeye karar verdik. Yanımızda kardeşimin bir arkadaşı da var. Neyse arkadaşlar çocukluğumdan beri sinemaya giderim, ilk kez bir filmde çığlık attım ve kardeşimin  üzerine tırmanmaya çalıştım :)
Herkes bana baktı ama bir süre sonra önden-arkadan çığlık sesleri gelmeye başladı :) uzun zamandır bu kadar korktuğum bir film izlememiştim.

Filmin konusu ilginç bir kere, her şeyden önemliside Pan'ın Labirenti'nin yönetmeni Guillermo Del Toro'nun bu filminde yapımcısı olması.
Filmde babalarının bir cinnet anında annelerini öldürüp, iki küçük kızını ormandaki bir eve tesadüfen götürmesiyle başlıyor. Bir süre sonra babaları evdeki biri tarafından öldürülüyor ve iki küçük kız tam 5 sene ormandaki o metruk evde yaşadıktan sonra bulunuyorlar.
Ama ne halde bulundukları ve sonrasını anlatmayayım. Filmdeki bazı sahnelerde, hayatımda ilk kez bu sahneyi izleyemicem deyip gözlerimi kapadım :)

Arkadaşlar izleyin ve izleyin...

Yedikule'nin daha önce nasıl tarih kokan bir semt olduğunu anlatmıştım. Dün akşam filmden çıktıktan sonra Kokoreç'çiye girdik, ben çocukken orası Ev'di şimdi Kokoreç'çi yapıldı. Gerçekten gece bir yerden dönerken mutlaka uğranması gerekir, gerçi herkes sevmez ama ben bayılırım.

Eve geldikten sonra da kardeşimle birbirimizi korkutmaktan uyuyamadık tabi ve ikimizde sabah erkenden işe gittik :)
Şu an saate baktımda zamanın hızına yetişemediğimi farkettim, ne kadar geç olmuş yine. Zamanın sevdiğimiz insanların yanında Kaplumbağa hızıyla geçtiği, dostlukların, hoşgörünün ve Aşk'ın hep olduğu günler-haftalar diliyorum hepimize.