Bilmiyorum...

Bu blogu açarken dedimki bak kızım senden hiç bir şey olmucak burda. Yani olucakta, özel şeyler degil. Sıkıntılarını, dertlerini, acılarını ve hüzünlerini saklıcaksın.

Bu gece yeni bir post giricektim ama yok. Yapamıyorum. O zaman bırak git dimi? yazma bir şey, olmadı işte..Bu gece böyle, mutsuz değilim aslında, sadece içimde bir boşluk var.

Uzun uzun dua ettim. Sadece kendim için değil, herkes ve her şey için..rahatlatıyor beni, iyi geliyor. Sanki dünya daha iyi bir yer olabilirmiş gibi, mutsuzluklar, acılar bitebilirmiş gibi ve eminimki bu yazıyı gönderdiğim anda pişman olucam, çünkü acılarımda, mutluluklarım gibi anlıktır benim..Gelir ve giderler...