Havadan Sudan

Son günlerde yazdıklarım hep hastalıklar malesef ama ne yaşıyorsam, başıma ne geliyorsa, en azından bir kısmını burada paylaşıyorum. İnsanın tamamen Sıfır olduğu günler olurmu ya, oluyormuş işte :(  ne kitap, ne film, ne hobiler, hiç bişey yok.

Bugün arkadaşla bir buluşma, havadan sudan konuşmalar,  sonra ciddiyet, sonra yaşadıklarımız, sonra Türkiye'min içinde bulunduğu durum derken, iyice dibe vurduk. Yeter dedim nolur konuşmayalım daha fazla, sonra çıkarken dondurmalarımızı aldık ve yürüyerek döndük. Farkettimde uzun zamandır külahta dondurma yemiyomuşum :) külahta dondurma denen güzellikte çocukluğumdamı kaldı diye düşündüm..

Havalar güzel, yoğunluk fazla, hep dışardayım ve evde olmayı özlüyorum. Bu arada kolum yine aynı, ağrılarım devam ediyor ama ilk günkü gibi değil Allaha şükür. Kardeşim raporlu olmasına rağmen işe gidiyor, sabah gelip alıyor, akşam bırakıyorlar. Ağrısı yok çok fazla ve işi çok yoğun. Düzelicek her şey :)

Dün Tepe Home'da gördüğüm bu güzellikleri istiyorum, bayıldım resmen :) bakarmısınız ne kadar şirinler..

Geçen gün dönüş yolunda bir bahçede gördüğüm bu kedileri nasıl sevdim anlatamam. Öyle güzel uyuyorlardıki, insan kıyamıyor. Ablam çekerken, bırak dedim uyanmasınlar ama anneleri uyandı :)

Geçiyor günler, bazen hızlı, bazen yavaş ama geçiyor işte. Yaşadıklarımızı, acılarımızı dünde bırakıyoruz.

Niçin hep birlikte barış ve uyum içinde yaşamayalım? hepimiz aynı yıldızlara bakıyoruz, aynı gezegenin üzerindeki yol arkadaşlarıyız ve aynı gökyüzünün altında yaşıyoruz, demiş ünlü bir düşünür. Ne kadar doğru...