Geçen akşam Mirayım kardeşim ve ben üçümüz kararlaştırdık, başka kimse olmasın dedik ve dertleşelim. İşten geldikten sonra yemeğimizi yedik ve kardeşim bir şeyler hazırladı oturduk masaya.
Ve konuştuk çok uzun zamandır bunu yapmamıştık. İçimizi döktük, güldük ağladık. Terapi oldu bize, çok iyi geldi. Sevdiğimiz, güven duyduğumuz insanlarla bir arada olmak kendini rahat hissetmek kadar güzel bir şey yok.
Dün akşam da Malzemeleri hazırlamıştık, ilk kez Tiramisu yaptık. Mascarpone peynirini bulmak biraz zor oldu onun için erteliyorduk, neyse bulduk ve yaptık :)
Ve sonuç gerçekten güzel oldu, bu zamana kadar neden hazır yedik anlamıyorum. İnsanın kendi yaptığı çok daha iyi oluyormuş.
Herkes bana şunu soruyor, İyimisin? evet iyiyim Allaha şükür. Hatta şimdi bu yazımı hazırlarken çok sevdiğim bir arkadaşım aradı. Aslı iyimisin dedi :) güzel her şey.
İşten geldim yemeğimi yedim, kahvemi yaptım ve sizleri okumak için hazırım artık.
Ben bu hafta sonuda çalıştığım için, Pazartesi sendromum olmuyor :)
Hepinize çok mutlu, içimizi dökebileceğimiz dostlarımızın yanımızda olacağı bir hafta diliyorum.



