Çevreme bakıyorum, her şey ve herkes son sürat akarken, bende bir durgunluk. O durgun anlarımı, bir günden, bir, iki saat çalıp, o saatleri sadece Motif'lere ayırdım, biliyorsunuz bitmesi gerek, bitirmem gerek. İlk 20'yi bitirdim, ikinci 20'ye başladım. Bu seferki renkler Beyaz-Mavi.
Bu renkte bittikten sonra, Beyaz-Pembe'ye başlıcam. Bir an önce bitirip, göndermek istiyorum. Çünkü daha benimkileri birleştirmem lazım :)
Malesef kitap okuyamıyorum, sanırım bu işleri bitirinceye kadar beklicek kitaplarım..
Ahmet Altan'ın Tehlikeli Masallar adlı kitabını okudunuzmu bilmem. Şu an karşımda duruyor, o kitapta beni çok etkileyen şu sözleri vardı.
Yanımda kimse olmadığından değil yalnızlığım, yalnız olduğumu söyleyebileceğim kimse olmadığından yalnızım ben..
Mutluluk dileklerimi göndermeden, yeni bir haftaya nasıl başlarımki, çevremize ve çevremizde ve kalbimizde olan herkese özen göstereceğimiz bir hafta diliyorum ve yalnız olduğumuzu söyleyebileceğimiz, en az bir tane dostumuz olsun..
