Hafta Sonu

Cumartesi hava çok güzeldi. Annem Florya'da bir yer var orayı çok sever, sabah kahvaltıdan sonra gittik ama ben yine tatlı görünce dayanamadım, biri bana tatlı konusunda dur desin :) yemek degil fakat tatlıyı çok yiyorum. Üstelik kalpliyse bayılıyorum :)

Hiç üşümedim hatta montumu çıkardım Güneş çok güzeldi..

Sonra aşağı inip uzun uzun yürüdük, annemede iyi geldi..

Pazar günü sabah ablam kaldırdı hadi misafirler var kahvaltıya dedi. Evde ne varsa hazırladık, yeğenlerim   acaip komiktirler güzeldi çok güldüm :) uzun süren bir kahvaltı oldu akşama kadar nerdeyse. Resimdekinden daha kalabalıktık onu söylimde :)

Sonra akşam bir hayal kırıklığı. Cemal Reşit Rey'deki Tango gösterisi için hazırlanırken iptal oldu. Çok üzüldüm. Bir haftadır o gösteriyi bekliyordum, neyse artık başka sefere dedim. Kendimi üzmenin manası yok..

                     

Alacakaranlık

Alacakaranlık. Şafak Vakti bölüm 1. Nerdeyse bir senedir filmi bekliyoruz ve nihayet Cuma günü vizyona girdi. Ama hasta oldugum için gidememiştik. Neyse bu akşam gittik, saat 7.15'te filmimiz başladı. :)

İlk bir saat beklentilerimin altındaydı, daha sonrada beni çok tatmin etmedi açıkçası. İkinciyi beklemeye mecbur kaldık, buda bir sene daha beklemek demek. Ah bu arada inanılmaz kalabalıktı salon :)

                     Ama Jakob bu bölümde çok iyiydi ve artık Klan'ın başına geçti..

Sinemaya gitmeden önce Florya'ya gittik. Menekşe'yi bilirmisiniz? çok yakındır Florya'ya, çocukken orada çok denize girerdik. Ve gün batımı harikadır..Bu huzurlu, nefis kareyi orada çektim..

Dinlendim, güldüm, heyecanlandım. Keyif aldıgımız bir akşam geçirdik. Aslında mutluluğu çokta uzakta veya birinde aramamak lazım galiba. Çünkü bazen elimizi uzatsak yakalayacağımız kadar yakın...